Geef vrijheid door

Gisteren vierden we Bevrijdingsdag, het feit dat we al 74 jaar zonder oorlog leven. In vrijheid, zoals dat heet.

De leus van het Nationaal Comité 4 en 5 mei is ‘Geef vrijheid door’. Een mooie leus, maar tegelijk ook een moeilijke, want hoe geef je vrijheid door?

En wat is vrijheid eigenlijk? Ook wel handig om te weten als je het wilt doorgeven.
Is dat vooral de afwezigheid van oorlog?
Is dat de mogelijkheid jezelf te zijn?
Of de mogelijkheid om zelf over je leven te beslissen?
Of over je tijdsbesteding?

Best lastig eigenlijk en al denkende begon ik me steeds meer af te vragen of er wel echt vrije mensen bestaan.
Hoeveel oorlog is er niet in de wereld? Kleine en grote oorlogen, tussen landen, bevolkingsgroepen, buren, zelfs binnen families…
Hoeveel mensen zitten er niet vast in bepaalde denkpatronen, hun eigen of die van anderen, en kunnen of durven daardoor niet zichzelf te zijn?
Hoeveel mensen leven er niet in slavernij? IJM schat dat er wereldwijd meer dan 40 miljoen mensen in slavernij leven. Dat is meer dan ooit!
Hoeveel mensen worden er niet gedwongen een bepaalde richting of kant te kiezen in hun leven, op het gebied van religie, politieke opinie, gedwongen huwelijk of soms zelfs puur en alleen op basis van afkomst. De pech of het geluk waar en in welk gezin je geboren wordt.
Hoeveel mensen zitten er niet vast in een verslaving?

Wat is echte vrijheid?

Zondagochtend werd er bij ons in de kerkdienst gepreekt over Galaten 5:13:

‘Want u bent tot vrijheid geroepen, broeders, alleen niet tot die vrijheid die aanleiding geeft aan het vlees; maar dien elkaar door de liefde.’

Die tekst bracht me veel duidelijkheid. Niet direct over wat vrijheid is, maar wel wat er nodig is voor liefde, zeg maar de voorwaarde. Liefde.
Liefde acht een ander hoger dan zichzelf. Liefde gunt een ander ruimte, leven, geluk, een eigen mening, welvaart, vrede, een veilige plek om te wonen. Liefde dient de ander.
Als iedereen die liefde heeft, zal er echte vrijheid zijn. Dan hoeft niemand meer bang te zijn of gevangen, of arm, of verbitterd.

Maar dan komen we gelijk bij het probleem. Dat zal op deze aarde niet gebeuren. Onze liefde is niet perfect. Hoe goed we ook ons best doen een ander lief te hebben en te dienen, vroeg of laat (vaker vroeg dan laat, als ik van mezelf uitga) staat ons eigen ik weer om aandacht te schreeuwen.

Maar niet meer proberen, dus? Natuurlijk wel! Blijven vechten voor die vrijheid! Geef het door, ook al kost het moeite en voelt het soms alsof je één stap vooruit en twee stappen achteruit zet. Behandel een ander zoals je zelf behandeld zou willen worden.

Dat kan met woorden, door waardering uit te spreken naar een ander toe ook al heb je daar nu even geen zin in. Of door die vreemdeling bij de bushalte te groeten en hem zo laten merken dat je hem ziet.
Dat kan met daden, al is het maar zoiets kleins als iemand voor laten gaan in  de rij bij de kassa.
Dat kan met je geld, door te kiezen voor fairtrade producten en dus tegen producten die zo goedkoop zijn dat het eigenlijk niet kan. Producten waarvan je eigenlijk wel weet dat iemand anders dan jij de rekening betaald.
Dat kan met je bezit. Hou je alles voor jezelf of ben je bereid te delen?

En misschien wel de moeilijkste: door je aan Gods regels te houden. Hij is volmaakte liefde, zonder eigenbelang. Zijn regels waarborgen vrijheid voor alle mensen samen.

Dus, misbruik je vrijheid niet, maar geef hem door waar je kunt.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: