Zoektocht naar perfecte compost

Nu de winter langzaamaan zijn intrede doet, wordt het tijd om de tuin te voorzien van een laag compost.
Sinds een aantal jaren werken we volgens een no-dig methode. Dat betekent ‘niet spitten’. In plaats van de grond handmatig om te zetten met een schep of woelvork worden de groentebedden ieder jaar voorzien van een nieuwe laag compost. Die laag wordt niet ingewerkt, maar gewoon op de bedden gestort.

Het bodemleven (kleine beestjes, schimmels, bacteriën etc.) zorgt vervolgens voor verdere verwerking van de compost waardoor voedingsstoffen vrijkomen voor de planten. De wormen (en andere bodembewoners) zorgen met hun graafactiviteit voor beluchting van de grond.

Het eerste jaar zijn we, ietwat sceptisch, begonnen door enkele bedden te voorzien van een dikke laag compost, ongeveer 5 cm. Hiermee hebben we de grond verbeterd, bodemleven hersteld en onkruid onderdrukt. Het was ons voornamelijk om dat laatste te doen, maar de rest kregen we er gratis bij.

Het verschil tussen de compostbedden en de normale bedden was echter zo groot, dat we het al snel op de hele tuin hebben toegepast. Daarvoor gebruikten we compost dat we gratis bij de gemeentewerf kunnen halen. Alleen zitten daar enorm veel plasticdeeltjes in. We probeerden zoveel mogelijk eruit te halen, maar na iedere regenbui dreven er weer nieuwe deeltjes naar boven. Plastic verteerd niet, maar breekt onder invloed van UV-licht af in steeds kleinere deeltjes, de zogeheten microplastics. Bij dat afbraakproces komen giftige stoffen vrij.
Wij willen echter juist graag groente telen die vrij zijn van gifstoffen, daar past dus geen plastic in de bodem bij.
Op zoek naar andere compost dus.

Het jaar erop hebben we opnieuw een flinke laag compost aangebracht, maar minder dan het eerste jaar, ik denk iets van twee cm dik. In onze zoektocht naar plasticvrije compost zijn we naar een professionele composteerinrichting gegaan om te kijken of hun keurcompost iets voor ons is. In eerste instantie leek dat super, alleen toen we het op de bedden hadden aangebracht bleek al snel dat deze compost zo fijn was, dat de grond na regen en zon een harde korst vormde, waardoor de kiemende zaden moeite hadden er doorheen te breken. Terug bij af, helaas.

Onze volgende optie was landbouwcompost. Een stuk grover dan de eerdere compost, maar qua structuur vergelijkbaar met die van de gemeentewerf. Dus wij, hobbeldebobbel, met trekker en kieper naar de composteerder om landbouwcompost te halen.
Waarom laat je het niet brengen, vraag je je misschien af. Inderdaad, dat wilden we ook, alleen was tegen de tijd dat wij aan die compost toe waren de grond rond de tuin al zo nat door de vele regen dat de vrachtwagen er niet meer kon komen. In de trekker dan maar. Komen we bij de composteerder blijkt de lading landbouwcompost afgekeurd wegens te veel plastic! Whaa! Konden we met lege kieper weer terug! Maar de grootste frustratie is wel dat plastic. Dat blijft ons blijkbaar achtervolgen. Dus.. verder gezocht.

Biocompost is compost waarvoor geen materialen afkomstig uit bermen en sloten gebruikt worden. Aangezien onze bermen en sloten vol (plastic) zwerfvuil liggen, is dat een grote bron van de plasticvervuiling in ‘normale’ compost. Omdat het te duur is om het plastic voor de verwerking eruit te zoeken, wordt dit gewoon met de groenmaterialen verhakseld, waardoor het bijna niet meer te vinden is. Omdat voor de productie van biocompost geen berm en slootmateriaal gebruikt worden, bevat deze compostsoort dus weinig tot geen plastic. Maar daar is de prijs ook naar! En aangezien we volgend jaar ongeveer veertig m2 compost nodig zijn voor de nieuwe bedden, zou een goedkoper alternatief heel prettig zijn.

Champost (aarde gebruikt door champignonkwekerijen) is vrijwel zonder plastic, maar volledig gemaakt van paardenmest. Voor compost dus wel wat eenzijdig. En later las ik dat champost stikvol pesticiden kan zitten. Dat is een te groot risico.

Blijft eigenlijk alleen zelf maken nog over. Dan weet je precies wat erin gaat. Vorig jaar hebben we een vrachtwagenlading gevallen blad laten komen. Ideaal spul voor de composthoop vermengd met groen afval. Helaas niet plasticvrij, maar omdat dit plastic niet verhakseld is, zoals in kant-en-klare compost, is dit er eenvoudig uit te zoeken. Komt dus aardig in de buurt.
Enige nadeel is dat het wel even duurt voor we 40 m2 compost hebben gemaakt…

De bestaande tuin heeft de opbouwfase nu achter de rug en heeft genoeg aan een jaarlijkse compostlaag van enkele mm. Voor die tuin is zelf maken ook wat we gaan doen, maar die nieuwe tuin…
Waarschijnlijk wordt het een guldenmiddenweg oplossing. Helft biocompost, helft zelfgebrouwen. Nu nog wachten op flinke vorst, zodat de vrachtwagen met bladeren bij de tuin kan komen.
Intussen blijven wij rustig compostcirkels maken. Ziet er vast prachtig uit vanuit de lucht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: