Zand erover of puinruimen

Nu Berend veel thuis is in verband met de maatregelen rond het coronavirus hebben we meer tijd voor projecten. Eén van die projecten is opruimen. Eigenlijk zijn we daar al mee bezig sinds we hier zijn komen wonen, ruim vier jaar geleden. Het aandachtspunt is alleen inmiddels verschoven van het huis naar de kapschuur en tuin.

Tegen de muren van de kapschuur staan struiken. Die staan er zo dicht tegenaan dat ze de gevel wegdrukken. Daarom hebben we die struiken verwijderd. Alleen, zoals elke keer als we hier een schep in de grond steken, kwamen we daar een kruiwagenlading aan puin en oud ijzer tegen!

Wat is dat toch? Het is net alsof ze vroeger al hun puin en ander afval begroeven en dan vooral zo dicht mogelijk rond het huis of op een andere plaats waar toekomstige bewoners gaan graven. Ik wilde dat ze het destijds gewoon hadden afgevoerd, in plaats van zand erover gestort.

Tijdens het ruimen van het puin uit het verleden kregen we het erover hoe symbolisch die eigenlijk is voor het echte leven. In het echte leven kiezen we er ook vaak om de boel te verstoppen of te bedekken, zoals gevoelens of gebeurtenissen. We hebben er zelfs een uitdrukking voor: ‘Zand erover!’. Ik snap nu waar die uitdrukking vandaan komt.

Het probleem, de bron van ergernis, wordt echter niet daadwerkelijk verwijderd, waardoor de kans blijft bestaan dat je het later opnieuw tegenkomt.

Vooral vrouwen zijn goed in het begraven of bedekken van ergernissen. ‘Ach laat maar, het is niet zo belangrijk.’ Tot de bom een keer barst en alles weer aan de oppervlakte komt. De tegenpartij, vaak de man, staat versteld van de hoeveelheid oude koeien die uit de sloot gehaald wordt. Geloof me, ik spreek uit ervaring. Als ik terugdenk aan de verbijsterde blik van mijn man, tijdens de ‘ruzies’ aan het begin van ons huwelijk, kan ik daar nu hartelijk om lachen. Toen ergerde ik met er aan. Hoezo oude koeien? Ze waren springlevend!

Niet zo verwonderlijk, want ze waren nooit (op)geruimd door ze uit te spreken. In de loop der jaren heb ik gelukkig mogen leren mijn ergernissen uit te spreken als ze nog klein zijn en geen reden tot ruzie. Zo voorkom ik dat het een grote puinbult wordt en het veel meer moeite kost om het op te ruimen. Want vroeg of laat moet het opgeruimd worden.

Dus, geen zand erover meer, maar dagelijks puinruimen. Vooral nu, in een periode dat we voortdurend bij elkaar zijn. Zo blijft het een stuk gezelliger!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: